Nýtt ár

Eins og vanalega hef ég ekki hugmynd hvar ég á að byrja. Eftir 2 daga er ég hálfnuð með árið sem líður allt of hratt núna .. en allavega á afsmælisdaginn minn vakti fjölskyldan mig klukkan 00:01 með afmælissöng og gaf mér rosa flottar gjafir. Eftir það fór ég aftur að sofa og vaknaði svo í svaka morgunmatarhlaðborð, fór svo í ítölskuskólann og þar forum við öll á kaffihús og kennarinn splæsti. Eftir það fór ég í minn skóla og þá sungu allir fyrir mig. Þegar ég kom heim var bróðir minn búinn að elda roosa gott fyrir okkur og við vorum í 2 tíma að borða. Eftir matinn var opnað kampavín og borðað köku sem mamma og systir mín bökuðu. Um kvöldið bauð bekkurinn mér út að borða og eftir það fórum við í bæinn og tókum rúnt með hestvagningum. Á laugardeginum fór ég svo með fjölskyldunni að borða á XXXL veitingastað og fengum við stærsta hamborgara og bjor sem ég hef séð.

Jólin voru aaallt öðruvísi en heima og þau eru ekki næstum því eins hátíðleg og á Íslandi. Það er ekkert skreytt hérna nema í miðbænum og ég komst ekki í neitt jólaskap. Klukkan 6 á aðfangadag var ég útá videoleigu með systur minni og við borðuðum bara þegar allir voru orðnir svangir. Í forrétt var kolkrabbi og pasta, aðalrétt rosebeeff og sem betur fer tiramisu í eftirrétt. Ég vissi ekki hvort ég ætti að fara að gráta eða hlægja þegar ég sá jolatréið okkar en það er með því ljotasta sem ég hef séð, get ekki sett mynd af því útaf fjolskyldan er mjög dugleg að skoda bloggid mitt. Annan í jólum vorum við bara á náttfötunum allann daginn og gerðum ekki neitt og borðuðum svo grillaða samloku í kvöldmat .. Jólin voru klárlega lang erfiðasti tíminn hérna allavega sem komið er og ég fékk í fyrsta sinn alveg mjöög mikla heimþrá sem var samt sem betur fer mjög stutt.

Á milli jóla og nýárs fórum við nokkrar vinkonur uppí íbúðina sem við eigum uppí fjalli og fórum 2 daga í röð á snjósleða sem er stóórhættulegt! Ef maður nær ekki að bremsa útaf klaka sem gerist frekar oft endar maður bara einhverstaðar rúllandi niður brekku í steinum og trjám. Eftir þessa ferð var ég öll bækluð og illt allsstaðar og tókum við heilann dag i leti til ad jafna okkur eftir þessa ferð.

Áramótin voru heldur betur skrautleg. Host mamma og pabbi voru í Budapest um áramótin með systur mömmu og manninum hennar(Pétri Pan). Klukkan 12 á hádegi fórum ég og systir mín til frænda okkar, sem eru synir Pétur Pan. Á slaginu 12 á hádegi byrjuðum við að borða og borðuðum stanslaust til 12 um kvöldið. 12 tímar af mat, 26 réttir og alltaf 2-3 vín með hverjum rétti. Það vill þannig til að besti vinur Pan bræðra(francesco) á pabba sem býr til vín þannig þegar hann mætir á svæðið byrjar partýið. Hann kom með heilu kassana inn af víni og öðru áfengi. Þegar fólk var orðið aðeins í glasi var dansað gangnamstyle og Macarena á milli allra rétta. Fyrir fólkið hérna er vín ekki áfengi til að verða fullur heldur hluti af menningunni og Francesco valdi samviskusamlega vínin sem honum fannst passa best með hverjum rétti og var þetta allt útpælt. Svo fengum að smakka vín frá 1945 eda 53 minnir mig. Lyktin af því þegar við opnuðum það var svona eins og þegar maður labbar inná klósett eftir að karlmaður er búinn að gera feitt. Svo þarf það að standa í 20-30 mín og þá er lyktin eins og af nýju víni. Ég fann mjög lítin mun á þessu gamla víni og hinum en mér var sagt að ein flaska af þessu kostar um 3000 evrur sem er um hálf milljón íslenskar og þeim dettur ekki í hug að selja þetta. Þau eru með eina reglu í sambandi við áfengi og það er að ekki drekka neitt annað en vín fyrir myrkur. Eftir 5 þegar var orðið alveg svart úti voru opnaðir kassarnir með hinu áfenginu og hefur hann Francesco svo bilaðann áhuga á þessu öllu og let okkur lykta af hverju einasta vini thannig ég er ennþá með vín og áfengislyktina uppí heila eftir þetta kvöld. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum af því að þau sprengja bara ekki neitt!:( Þá hringdi ég bara heim í mömmu og pabba og fékk að horfa á flugeldageðveikina á Íslandi. Svo var haldið niðrí bæ en ég og systir mín vorum með svo mikinn hausverk eftir alla þessa vínsmökkun þannig við fórum bara heim um 4 og horfðum á mynd í kósý.

Nýtt ár byrjaði svo skemmtilega að við fórum uppí fjall á snjósleða og vorum búnar að vera þar í 2 tíma þegar við skautuðum á eitthvað svell sem var á miðri braut og enduðum einhverstaðar útí trjám og steinum og brutum sleðann, ég tognaði í hendinni og var nokkuð mörgum marblettum ríkari. Hvað gerir maður svo í miðri brekku í ölpunum þegar snjósleðinn er brotinn og svona 3 kílómetrar að labba uppí næstu lyftu til að komast niður.. Jú það er ekkert annað í stöðunni en að labba niður. Það tók okkur góða 2 og hálfann tíma að komast alveg niður en sem betur fer var rosa gott veður þannig þetta var bara fínt 

Svellið sem við runnum á ...

Greyið sleðinn okkar :(

Reyndum að húkka far en það gekk ekki alveg eins og var áætlað

Fjölskyldan er búin að vera dugleg að fara á skíði og bretti núna eftir áramót þannig ég er loksins búin að læra á bretti. Ég held ég geti ekki talið skíðasvæðin sem eru hérna í kringum Bolzano en við erum alltaf bara 10-50 mín að keyra á hvert skíðasvæði sem er algjör lúxus.

Um helgina fór ég til Milano til Auðar sem er skiptinemi þar. Við skelltum okkur á tónleika með David guetta og félögum á föstudagskvöldinu sem var klikkun. Á laugardagsmorguninn píndum við okkur í að vakna snemma og héldum niður í bæ. Þar fórum við á mac donalds, skoðuðum kirkjuna og versluðum og með einhverjum óskiljanlegum hætti minnkaði peningabuddan hættulega mikið. Á sunnudeginum var svo verslað meira og við fórum líka upp í kirkjuna þar sem maður getur séð yfir alla Milano. Heimferðin var nú ekki alveg eins skemmtileg og stórborg tískunnar en allavega þá fórum við á lestarstöðina og lentum í smá stressi þar útaf ég geymdi töskurnar þar yfir daginn og þeir tóku ekki við korti til að borga þær út þannig við þurftum að spretta aftur til baka og reyna að finna hraðbanka og hlaupa svo aftur og ná í töskurnar, hendast í að reyna að finna rétta lestarbraut og svo að sjálfstögðu var sætið mitt aftast í lestinni þannig við hlupum meðfram allri lestinni með alla verslunarpokana og ferðatöskuna og ég rétt náði henni 2 mín áður en hún átti að fara. í Verona skipti ég um lest og þurfti að bíða þar í 20 mín, á seinustu stundu var skipt um braut sem lestin átti að koma á úr 8 yfir í 14. Þegar ég var komin upp í lestina og 2 mín í að hún ætti að leggja af stað fattaði ég að ég hafði gleymt ferðartöskunni minni á braut 8! ég hljóp út og náði í ferðartöskuna og rétt náði lestinni sem næstum lokaði á mig. Þegar ég kom inn í lestina var hún YFIRFULL og ég þurfti að standa og sitja á gólfinu til skiptis í næstum 3 tíma útaf hún þurfti endilega að stoppa í miðjum göngum í klukkutíma. Þetta var ekki gaman því við hliðiná mér voru 3 ógeðslegir kallar sem snýttu sér til skiptis beint framan í mig eins og ítölum einum er lagið.

Jólagjöfin frá Sylvíu! held ég hafi sjaldan verið ánægðari með jólagjöf!

Þessa dagana er ég að reyna að læra Þýsku. Núna hugsa ég flest allt á ítölsku þannig heilinn minn hefur bara ekki pláss fyrir þýskuna en það er erfiðara en ég hélt að læra 2 tungumál í einu. Svo er ég reyndar líka að skrifa ritgerð á íslensku og þarf að skila riisa verkefni í spænsku í næstu viku og svo eru 2 munnleg próf í ensku í næstu og þarnæstu viku .. sem betur fer þarf ég ekki að fylgjast mikið með í latínu og grísku.

Sá þessa fínu mynd á facebookinu hjá Sölku en ég 

hef notað þetta daglega síðan ég kom til ítalíu

Núna sit ég á bókasafninu í háskólanum að mönsa harðfisk en mér sýnist félagar mínir á næstu borðum ekki alveg vera að meta lyktina eins vel og ég. Í næstu viku er ég svo að fara til Venice á carnivalið með Valeríu og nokkrum öðrum skiptinemum en þá verður langþráð vikufrí í skólanum. Ætla ekki að hafa þetta lengra.

Chus eða Auf wiedersehen eins og ég myndi segja á góðri þýsku.

Er svo heppin að eiga góða foreldra og afa og ömmu!

Afmælisblogg

A morgun a eg afmaeli og allur bekkurinn aetlar ad bjoda mer ut ad borda og svo i 5 km longu snjosledabrautina sem eg get ekki bedid eftir ad prufa! I dag eru komnir 100 dagar sidan eg kom til Italiu sem thydir ad 1/3 er strax buinn! Thetta er buid ad vera eins og russibani serstaklega nuna i kringum jolin. Einn daginn er eg med thvilika heimthra en svo naesta dag finnst mer allt roosa gaman, mjog furdulegt. Eg fer i jolafri 23. desember, sem er ekki alveg ad gera sig.. en thad sem heldur mer gangandi thessa dagana er ad eg a von a islensku nammi fra Sylviu!! Mig er buid ad dreyma um thetta nammi sidustu vikur og eg veit ad thad er komid i postinn nuna. Alltaf thegar ad dyrabjallan hja okkur hringir spretti eg til dyra og verd alltaf fyrir jafn miklum vonbrigdum thegar thad er bara gedvondi kallinn a nedri haedinni eda fraendur minir sem gera i thvi ad dyngla nuna af thvi their vita ad eg er ad bida eftir islenska namminu!

Hestvagnar i baenum

Svo sætir póníhestar!

Ég og systa keyptum okkur púsl til að hafa eitthvað
að gera í jólafríinu

Jolamarkadurinn

Fyrsti snjórinn kom svo á föstudaginn í bænum og ég og vinkona mín frá tælandi vorum á ítölskunámskeiði í skólanum þegar hún spurði mig hvað þetta hvíta væri eiginlega. Ég sagði henni að þetta væri nú bara snjór en þá kom þvílíkur gleðisvipur á hana og hún sagði að hún hefði aldrei séð snjó. Að sjálfsögðu fórum við öll út og svipurinn á henni var priseless þegar hún kom út. Síðan bað hún mig um að kenna sér að búa til snjókall þannig við fórum út um helgina og ég kenndi henni að gera snjókall. Mexíkaninn hún Valería var líka að sjá snjó í fyrsta skiptið og ég held ég hafi aldrei séð svona glaða manneskju á ævi minni. Núna er -7 gráður úti á morgnanna þegar ég hjóla í skólann og á laugardaginn vaknaði ég allt of seint og ætlaði að bruna í skólann en nei þá var allt á kafi í snjó. Ég var allt of sein til að taka strædóinn og þá var ekkert annað í stöðunni en að hjóla í skólan. Á leiðinni niður stærstu brekkuna, nýbúin að hjóla framhjá hraðamæli á 25 km hraða frusu bremsurnar mínar.. fyrir framan mig var strædó að hleypa farþegum út og ég á leiðinni að bomba aftaná strædóinn og hvað gera bændur í því .. jú ég nýtti mér snjóinn og slide-aði mér út í næsta runna og endaði næstum í bólinu hjá eina útigangsmanni götunnar, en sem betur fer býr hann í næsta runna.

Tælendingurinn Niky að sjá snjó í
fyrsta skiptið

Á ítölskunámskeiðinu er ein stelpan frá Pakistan. Hún varð 18 ára í seinustu viku og hætti allt í einu að mæta í skólann, ég spurði kennarann afhverju og þá sagði hún okkur öllum að pabbi hennar hafi sent hana aftur til pakistan og verður hún þar næstu 3 mánuði að leita að eiginmanni. Hún þarf finna sér mann, gifta sig og koma með hann aftur til Ítalíu a 3 manudum! Í þessum ítölskutímum tölum við um allskonar tengt okkar landi og í gær vorum við að tala um sambönd og hvort einhver ætti kærasta. Strákurinn sem er frá Kína sagði okkur þá að ef stelpa kæmi heim til hans og þau væru 2 ein inní herbergi væri bókað mál að foreldrar hans myndu hringja á lögguna og ég heyrði það sama frá öðrum gaur í 6 weeks campinu!

Jólasveinninn kom 7.des

Bekkurinn minn svo sætur og gaf
mér nammi frá jólasveininum 

Svoo flott

Síðustu 2 vikur er ég búin að fara í 3 mismundandi skóla að flytja kynningu um Ísland. Í gær gerði ég svo kynninguna fyrir bekkinn minn og þau eru öll á leiðinni til íslands þegar skólinn er búinn. Ég er farin að gleyma svo mikið af venjulegum íslenskum orðum og þegar fólk spyr mig hvernig maður segir eitthvað á íslensku þarf ég stundum að nota google translate .. Rafmagnshjól er tryllitæki sem ég bölva á hverjum degi. Mér finnst ekkert jafn pirrandi(fyrir utan skóla á laugardögum og þurfa að búa um rúmið á hverjum degi) og þegar ég er á leiðinni heim úr ræktinni, dauð úr þreytu að hjóla upp stærstu brekkuna og kona í kringum sjötugt kemur og brunar fram úr mér eins og gerðist um daginn! Sturturnar herna eru frekar skrautlegar .. thad er nefninlega thannig ad ef einhver sturtar nidur a medan madur er i sturtunni verdur vatnid ISKALT i svona 1 min. I raektinni er thetta frekar pirrandi thar sem thad er alltaf einhver a klosettinu. Thar sem thad eru 2 badherbergi heima hja mer finnst host-mommu minni ekkert skemmtilegra en ad sturta nidur a medan einhver er i sturtu og tha serstaklega ef vid erum buin ad vera of lengi..

Uppáhalds staður Valeriu

Eftir rúma 40 daga fer ég til vinkonu minnar Auðar sem er skiptinemi í Milano. Er að deyja úr spenningi þar sem við ætlum að skella okkur á tónleika með David Guetta og að sjálfsögðu versla slatta:D Um daginn fór ég með nokkrum vinkonum og systu á "tónleika með Asaf avidan(gaurinn sem gerði one day lagið) held hann sé samt ekki eins vinsæll heima og hérna á Ítalíu en það var rosa stemning.

Vissi ekki að mandarína og

klementína er ekki það sama .. 

Ef einhver godhjortud manneskja er ad lesa thetta a islandi ma hun endilega senda mer eitthvad af eftirfarand: Lambahrygg, skyr, saffrankjukling, fisk/hardfisk, flatkokur og hangikjot, nammi ur nammilandi, fjormjolk eda gott granola musli.

Med fyrirfram thokk. -Selma

Ítalska löggan og Verona

Fyrsta skiptið að borða nutella..

Veit ekki alveg hvar ég á að byrja þetta blog þar sem það er svo mikið búið að gerast seinustu 2 mánuði og ég á pottþétt ekki eftir að muna allt en allavega. Fyrir 2 vikum var ég tekin af löggunni og það er víst ekki nóg fyrir þá að stoppa mig einu sinni heldur var ég aftur stoppuð fyrir 3 dögum.. Hostpabbi minn er búin að brína fyrir mér að vera alltaf með ljósrit af vegabréfinu mínu og 2 önnur blöð um að ég sé lögleg hérna þar sem kredidkort er ekki skilríki hérna. Ef löggan stoppar mann og maður er ekki með skilríki eru mjög miklar líkur á að þeir hendi manni í fangelsi og að fjölskyldan mín þarf að borga mig út .. Að sjálfsögðu gleymi ég alltaf þessum blöðum eða nenni ekki að hafa þau með mér þar sem ég hugsaði að ég yrði aldrei stoppuð af löggunni en nei í bæði skiptin var ég ekki með nein skilríki á mér.
Í eitt skiptið var ég stoppuð útaf ég og
systir mín vorum að hjóla á götu sem má ekki hjóla á og

í hitt skiptið útaf ég var ekki með ljós á hjólinu mínu um kvöld .. bæði mjög ómerkilegt en þetta getur maður farið í fangelsi fyrir. Ég skildi að sjálfsögðu allt sem löggan var að segja við mig en þóttist ekki skilja neitt þar sem hún ætlaði að láta mig borga 8000 íslenskar í bæði skiptin og þeir töluðu enga ensku. Eftir að hún var búin að reyna að útskýra í korter á ítölsku fyrir mér að ég þyrfti að borga og ég þóttist ekki vita neitt hvað hún var að meina þá slapp ég í bæði skiptin. 

17. Október máttum við kveikja á ofnunum í húsinu en það er ólöglegt að kveikja á þeim fyrr. Ég íslendingurinn sem er vön heitum ofnum var orðin mjög spennt útaf það er alltaf ískalt inni. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum af því að það tekur ofninn í fyrstalagi klukkutíma að hitna, hann gengur fyrir gasi og þetta er ekki hiti fyrir fimmaura þannig ég er alltaf að frjósa inni. 

Mikið sundið og spilað á gítar 

22. Október byrjaði svo 6 weeks camp sem var heil helgi með öllum 56 krökkunum frá AFS á mínu svæði. Þar var bökuð pítsa sem endaði í matarslag og þar komst ég að því að asíubúar taka matarslagi á annað level og enduðum við á að þrífa í 3 tíma eftir það .. á föstudags og laugardagskvöldinu var svo tónlistinni skelt á og restin af kvöldinu er ekki nethæf. 

Smá nudd

Í þessu campi töluðum við um hvernig það er að vera hérna og hvort við höfum einhver vandamál. Við töluðum mjög lengi um hvað það er erfitt að venjast því hvað ítalir snýta sér mikið! Þau eru ALLTAF með tissjú eða vasaklút í vasanum og svo er maður kannski í miðjum samræðum eða við matarborðið og þá er bara tekið upp tissjúið og blásið þessu öllu kröftulega út beint framan í mann, algjör viðbjóður.
Þarna var lítið sofið og ég sofnaði í 4 tíma þegar ég kom heim og systir mín reyndi að vekja mig nokkrum sinnum án árangus en dó þó ekki ráðalaus og var rosa sniðug og vakti mig með góðri vatnsgusu. 

Mexíkaninn Valeria alltaf að
frjósa úr kulda inni.

Selma á tælensku, Kínversku og
Japönsku

Helgina eftir campið fórum við öll á “ball” sem skólinn hjá frænda mínum hélt. Það var í riiisa húsi/höll. Mér fannst það mjög skrítið útaf þar voru blindfullir unglingarnir í bland við foreldra, ömmur og afa. Í einum salnum voru foreldrarnir að borða eins og á veitingastað og hlusta á eitthvað klassískt band og svo í næsta sal var DJ og allir blindfullir að dansa eins og brjálæðingar og foreldrarnir komu svo af og til inn að tékka hvort það væru ekki allir að skemmta sér.

"Ballið" sem skólinn hélt

í byrjun nóvember var svo viku frí í skólanum sem var alveg magnað og ég fékk að sofa út 2 daga(til 10). Í fríinu kíktum við til Verona en systir mömmu og maðurinn hennar eiga hús þar. Hann er mjög skemmtilegur náungi, heitir Peter Pan og er með 4 svört belti í karate og 2 í skilmingum þannig þar var tekin smá kennsla í karate og hvernig á að skjóta úr boga.

Þarna var mikið borðað og þegar við komum heim keypti ég mér rándýrt kort í ræktina og fer núna á hverjum degi til að verða ekki AFS(Another fat studant). 

Mínar örvar, beint í miðjuna

Fullt af lásum

Ég og húsvöruðurinn í skólanum mínum erum orðnir best buddy’s. Það vill þannig til að hann er barnlaus og einmana þannig hann safnar trjám og blómum inní skólann og sinnir þeim eins og börnunum sínum þannig skólinn er eins og frumskógur og ég er búin að læra nöfnin á öllum þessum mismunandi trjám. Skólarnir heima á Íslandi eru eins og Disneyland miðað við hérna en í skólanum tala ég blandað ítölsku, þýsku og ensku og ég er ekki frá því að ég sé orðin verri en haffi haff í að blanda þessu öllu saman. 


Það eina skemmtilega við skólann er kallkerfið. Það fer um allann skólann og í allar stofur og þar fær maður að heyra nýjasta slúðrið daglega og þar er ekkert sparað. Svo koma reyndar stundum heilu skammarræðurnar frá skólastjóranum um umgengni í skólanum eða of mikinn háfaða í matsalnum sem er þó skárra en latínutímarnir. 



Við matarborðið getur umræðuefnið verið mjög skemmtilegt þar sem við eyðum að meðaltali að 3 tímum saman á dag öll við matarborðið. Í gær var það ítalska mafían þannig núna veit ég allt um 4 helstu mafíurnar hérna, hvar þær eru, hver stjórnar þeim, nöfnin og hvað þær gera. 

Núna fara jólin að koma og allt er á fullu á torginu niðrí miðbæ að byggja jólahúsin fyrir markaðinn. Mamma heima á íslandi ákvað að það væri sniðugt að vera tímalega í að senda jólagjafirnar okkar hingað til ítalíu. Þegar það kom stútfullur pakki til ítalíu með engum verðmerkingum var hann stoppaður af tollinum og hostmamma fékk email frá póstinum þar sem hún var beðin um að segja nákvæmlega hvað væro inní þessum pakka og verðið á öllu. Hún spurði mig svo hvort ég gæti sagt henni hvað var í pakkanum og ég sagðist ekki hafa hugmynd þar sem þetta voru allar jólagjafirnar okkar. Þá var ekkert annað í stöðunni en að hringja heim í mömmu og spurja hvað ég fæ í jólagjöf frá allri fjölskyldunni. Jólin hérna verða rosalega skemmtileg!

 Um seinustu helgi minnir mig fór ég með múttu í fjallgöngu uppá eitt fjallið hérna og svo í verksmiðjuna hans pabba. Verksmiðjan er eins og 2 sinnum ikea á stærð. Þar er heil hæð með fullt af tölvum sem hanna miðana sem fara á allar matvörur, post it og skafmiða og allskonar pappírsdæmi og svo eru allar hinar hæðirnar fullar af risa vélum sem framleiða miðana. Ég hafði ekki hugmynd um að þetta væri svona mikið vesen að gera límmiða áður en ég kom inní þessa verksmiðju og ferlið sem einn límmiði þarf að fara í gegnum er klikkað. Á laugardeginum fórum við svo nokkrar vinkonur á skemmtistað sem er svona 20 mín frá Bolzano. Það var rosa gaman meirihlutann af kvöldinu en ítalskir strákar eru mjööög ágengir og þar sem ég var eina ljóshærða þarna inni þá fékk ég alveg nóg á tímabili.

Í fyrradag fór ég svo með bekknum á íshokkíleik. Það er svo stórhættugleg íþrótt! Í einum leik voru 2 hópslagir og 30 ára 100 kílóa menn með kilfur í slag er ekkert mjög sniðugt. Dómararnir sem eru 4 þurftu bara að passa sig að lenda ekki undir. Ég komst að því að það eru semi engar reglur í þessu sporti og það er ekki skrítið þar sem menn voru að berja hvorn annann til að ná pökknum. 

Næstu helgi er svo planið að kíkja til Austuríkis að versla í riiisastóru glænýju molli af því að þar er allt miklu ódýrara og baka bananabrauð. Annars er allt gott að frétta eins og vanalega en ég get samt ekki beðið eftir að komast heim á klakann. Ciao, þanað til næst!