Ítalska löggan og Verona

Fyrsta skiptið að borða nutella..

Veit ekki alveg hvar ég á að byrja þetta blog þar sem það er svo mikið búið að gerast seinustu 2 mánuði og ég á pottþétt ekki eftir að muna allt en allavega. Fyrir 2 vikum var ég tekin af löggunni og það er víst ekki nóg fyrir þá að stoppa mig einu sinni heldur var ég aftur stoppuð fyrir 3 dögum.. Hostpabbi minn er búin að brína fyrir mér að vera alltaf með ljósrit af vegabréfinu mínu og 2 önnur blöð um að ég sé lögleg hérna þar sem kredidkort er ekki skilríki hérna. Ef löggan stoppar mann og maður er ekki með skilríki eru mjög miklar líkur á að þeir hendi manni í fangelsi og að fjölskyldan mín þarf að borga mig út .. Að sjálfsögðu gleymi ég alltaf þessum blöðum eða nenni ekki að hafa þau með mér þar sem ég hugsaði að ég yrði aldrei stoppuð af löggunni en nei í bæði skiptin var ég ekki með nein skilríki á mér.
Í eitt skiptið var ég stoppuð útaf ég og
systir mín vorum að hjóla á götu sem má ekki hjóla á og

í hitt skiptið útaf ég var ekki með ljós á hjólinu mínu um kvöld .. bæði mjög ómerkilegt en þetta getur maður farið í fangelsi fyrir. Ég skildi að sjálfsögðu allt sem löggan var að segja við mig en þóttist ekki skilja neitt þar sem hún ætlaði að láta mig borga 8000 íslenskar í bæði skiptin og þeir töluðu enga ensku. Eftir að hún var búin að reyna að útskýra í korter á ítölsku fyrir mér að ég þyrfti að borga og ég þóttist ekki vita neitt hvað hún var að meina þá slapp ég í bæði skiptin. 

17. Október máttum við kveikja á ofnunum í húsinu en það er ólöglegt að kveikja á þeim fyrr. Ég íslendingurinn sem er vön heitum ofnum var orðin mjög spennt útaf það er alltaf ískalt inni. Ég varð fyrir miklum vonbrigðum af því að það tekur ofninn í fyrstalagi klukkutíma að hitna, hann gengur fyrir gasi og þetta er ekki hiti fyrir fimmaura þannig ég er alltaf að frjósa inni. 

Mikið sundið og spilað á gítar 

22. Október byrjaði svo 6 weeks camp sem var heil helgi með öllum 56 krökkunum frá AFS á mínu svæði. Þar var bökuð pítsa sem endaði í matarslag og þar komst ég að því að asíubúar taka matarslagi á annað level og enduðum við á að þrífa í 3 tíma eftir það .. á föstudags og laugardagskvöldinu var svo tónlistinni skelt á og restin af kvöldinu er ekki nethæf. 

Smá nudd

Í þessu campi töluðum við um hvernig það er að vera hérna og hvort við höfum einhver vandamál. Við töluðum mjög lengi um hvað það er erfitt að venjast því hvað ítalir snýta sér mikið! Þau eru ALLTAF með tissjú eða vasaklút í vasanum og svo er maður kannski í miðjum samræðum eða við matarborðið og þá er bara tekið upp tissjúið og blásið þessu öllu kröftulega út beint framan í mann, algjör viðbjóður.
Þarna var lítið sofið og ég sofnaði í 4 tíma þegar ég kom heim og systir mín reyndi að vekja mig nokkrum sinnum án árangus en dó þó ekki ráðalaus og var rosa sniðug og vakti mig með góðri vatnsgusu. 

Mexíkaninn Valeria alltaf að
frjósa úr kulda inni.

Selma á tælensku, Kínversku og
Japönsku

Helgina eftir campið fórum við öll á “ball” sem skólinn hjá frænda mínum hélt. Það var í riiisa húsi/höll. Mér fannst það mjög skrítið útaf þar voru blindfullir unglingarnir í bland við foreldra, ömmur og afa. Í einum salnum voru foreldrarnir að borða eins og á veitingastað og hlusta á eitthvað klassískt band og svo í næsta sal var DJ og allir blindfullir að dansa eins og brjálæðingar og foreldrarnir komu svo af og til inn að tékka hvort það væru ekki allir að skemmta sér.

"Ballið" sem skólinn hélt

í byrjun nóvember var svo viku frí í skólanum sem var alveg magnað og ég fékk að sofa út 2 daga(til 10). Í fríinu kíktum við til Verona en systir mömmu og maðurinn hennar eiga hús þar. Hann er mjög skemmtilegur náungi, heitir Peter Pan og er með 4 svört belti í karate og 2 í skilmingum þannig þar var tekin smá kennsla í karate og hvernig á að skjóta úr boga.

Þarna var mikið borðað og þegar við komum heim keypti ég mér rándýrt kort í ræktina og fer núna á hverjum degi til að verða ekki AFS(Another fat studant). 

Mínar örvar, beint í miðjuna

Fullt af lásum

Ég og húsvöruðurinn í skólanum mínum erum orðnir best buddy’s. Það vill þannig til að hann er barnlaus og einmana þannig hann safnar trjám og blómum inní skólann og sinnir þeim eins og börnunum sínum þannig skólinn er eins og frumskógur og ég er búin að læra nöfnin á öllum þessum mismunandi trjám. Skólarnir heima á Íslandi eru eins og Disneyland miðað við hérna en í skólanum tala ég blandað ítölsku, þýsku og ensku og ég er ekki frá því að ég sé orðin verri en haffi haff í að blanda þessu öllu saman. 


Það eina skemmtilega við skólann er kallkerfið. Það fer um allann skólann og í allar stofur og þar fær maður að heyra nýjasta slúðrið daglega og þar er ekkert sparað. Svo koma reyndar stundum heilu skammarræðurnar frá skólastjóranum um umgengni í skólanum eða of mikinn háfaða í matsalnum sem er þó skárra en latínutímarnir. 



Við matarborðið getur umræðuefnið verið mjög skemmtilegt þar sem við eyðum að meðaltali að 3 tímum saman á dag öll við matarborðið. Í gær var það ítalska mafían þannig núna veit ég allt um 4 helstu mafíurnar hérna, hvar þær eru, hver stjórnar þeim, nöfnin og hvað þær gera. 

Núna fara jólin að koma og allt er á fullu á torginu niðrí miðbæ að byggja jólahúsin fyrir markaðinn. Mamma heima á íslandi ákvað að það væri sniðugt að vera tímalega í að senda jólagjafirnar okkar hingað til ítalíu. Þegar það kom stútfullur pakki til ítalíu með engum verðmerkingum var hann stoppaður af tollinum og hostmamma fékk email frá póstinum þar sem hún var beðin um að segja nákvæmlega hvað væro inní þessum pakka og verðið á öllu. Hún spurði mig svo hvort ég gæti sagt henni hvað var í pakkanum og ég sagðist ekki hafa hugmynd þar sem þetta voru allar jólagjafirnar okkar. Þá var ekkert annað í stöðunni en að hringja heim í mömmu og spurja hvað ég fæ í jólagjöf frá allri fjölskyldunni. Jólin hérna verða rosalega skemmtileg!

 Um seinustu helgi minnir mig fór ég með múttu í fjallgöngu uppá eitt fjallið hérna og svo í verksmiðjuna hans pabba. Verksmiðjan er eins og 2 sinnum ikea á stærð. Þar er heil hæð með fullt af tölvum sem hanna miðana sem fara á allar matvörur, post it og skafmiða og allskonar pappírsdæmi og svo eru allar hinar hæðirnar fullar af risa vélum sem framleiða miðana. Ég hafði ekki hugmynd um að þetta væri svona mikið vesen að gera límmiða áður en ég kom inní þessa verksmiðju og ferlið sem einn límmiði þarf að fara í gegnum er klikkað. Á laugardeginum fórum við svo nokkrar vinkonur á skemmtistað sem er svona 20 mín frá Bolzano. Það var rosa gaman meirihlutann af kvöldinu en ítalskir strákar eru mjööög ágengir og þar sem ég var eina ljóshærða þarna inni þá fékk ég alveg nóg á tímabili.

Í fyrradag fór ég svo með bekknum á íshokkíleik. Það er svo stórhættugleg íþrótt! Í einum leik voru 2 hópslagir og 30 ára 100 kílóa menn með kilfur í slag er ekkert mjög sniðugt. Dómararnir sem eru 4 þurftu bara að passa sig að lenda ekki undir. Ég komst að því að það eru semi engar reglur í þessu sporti og það er ekki skrítið þar sem menn voru að berja hvorn annann til að ná pökknum. 

Næstu helgi er svo planið að kíkja til Austuríkis að versla í riiisastóru glænýju molli af því að þar er allt miklu ódýrara og baka bananabrauð. Annars er allt gott að frétta eins og vanalega en ég get samt ekki beðið eftir að komast heim á klakann. Ciao, þanað til næst!